Magda's jaren '30 woning van energielabel F naar volledig elektrisch

Magda Vodde woont in een huis uit de jaren ‘30. Energielabel F, vochtige binnenmuren en hoge stookkosten. Kennissen raadden haar af om er iets aan te doen — veel te veel werk voor zo’n oud huis. Maar Magda is een eigenwijs type.

Ik ben gewoon begonnen, met de gedachte: dan zie ik wel hoe ver ik kom.

Het probleem: vocht en een betonnen vloer zonder isolatie

De eerste uitdaging was de vloerisolatie. Meerdere bedrijven kwamen langs en zagen het somber in. Totdat er iemand uit Limmen langskwam met een onverwacht advies: schuimbeton.

De hele vloer moest eruit, dus al mijn spullen op de begane grond moesten weg en ik moest wekenlang boven bivakkeren. Toen heb ik wel af en toe gedacht: waar ben ik aan begonnen.

Maar het resultaat was er: geen vochtproblemen meer. Fase één afgerond.

De warmtepomp: zo stil mogelijk

Voor de warmtepomp ging Magda naar een bijeenkomst van CALorie.

Daar zaten vrijwel alleen mannen, en die waren allemaal enthousiast.

Op hun advies zocht ze gericht naar een zo stil mogelijke warmtepomp. De buitenunit op het dak plaatsen — zoals de leverancier aanvankelijk adviseerde — stuitte op bezwaar van de buren vanwege mogelijke geluidsoverlast. In overleg is de unit naast de keukendeur geplaatst, met een extra omkasting om het geluid verder te dempen.

Tegelijk werden alle ramen voorzien van HR++-glas, het dak geïsoleerd, isolerende gordijnen gehangen en het gasfornuis ingeruild voor een elektrische kookplaat. Het huis is nu volledig elektrisch.

Het resultaat

Of ze alle kosten op termijn volledig terugverdient, weet Magda niet zeker. Maar de balans is voor haar duidelijk positief: geen vocht meer, lagere energierekening, een woning die in waarde is gestegen — en een buurman die binnenkort komt kijken omdat hij hetzelfde wil doen.

Magda is al sinds het rapport van de Club van Rome uit 1972 bewust bezig haar ecologische voetafdruk te verkleinen. De warmtepomp past daar gewoon in.

Ik zie het gewoon als een mooi avontuur.